KONDAIRA

Fotografia: Kamil Szumotalski

«Santa Feliziaren martirioa eta San Gilenen penitentzia» testuak, «Obanosko Misterioa» izenaz ezaguna denak, Akitaniako dukeen seme-alabei buruzko XIV. mendeko kondaira sekular bat gorpuzten du literaturan.

Donejakue Bidea egin eta bokazio erlijiosoa sentitu ondoren, Felizia printzesak, erromesen debozioak eta zeruko mirariek bereganatuta, bere bizitza isilean agortzea erabaki zuen, bere gortetik, eta bere jatorri eta aberastasunetatik, ihes eginez eta Jaunaren zerbitzu apalean murgilduz.

Eguesibarko Amokaingo jaurerrian finkatu zuen bizilekua. Han disimulatu zuen bere izaera, ezkutatu egin zuen bere maila, eta lasai eta jainkotuta bizi izan zen, harik eta Gilen bere anaia ausart eta liskarzaleak aurkitu zuen arte. Hark etxearen distirarako eta munduaren ilusioetarako erreskatatu nahi izan zuen. Baina alferrik izan zen. Gilenek haren leinuaren ohorea, gurasoek haren inguruan egindako ametsak eta haren ezkontza itundua gogorarazten zizkion.

Baina zeruaren deiari eta naturaz gaindiko bokazio baten eskakizunei atxikitzen zitzaien. Giza maitasunaren eta maitasun jainkotiarraren arteko benetako borroka zen. Gilen, harrokeriaz mozkortuta, bere onetik ateratzen zen, haserre bizian. Feliziak dena alde batera uzteko asmoa berresten zuen, isiltasunean eta apaltasunean murgilduta. Gilenek, haserre, Felizia hil zuen, errugabe sagaratua.

Zeruak mirariz jantzi zuen Feliziaren hilobia, eta debozio-jomuga bihurtu zuen Labianon, mirari-bideetan barrena iritsita.

Santa Feliziaren hilobia Labianon (Aranguren Ibarra) finkatu zen, eta bere anaia Gilen ere santutasunera iritsi zen. Compostelara erromes joan eta Arnotegiko ermitan negarrez igaro zuen bere bizitza osoa egindako krimenagatik. Ermitan, Donejakue Bideko erromesak kontsolatu zituen eta pobreei lagundu zien, eta han gurtzen dira oraindik bere gorpuzkiak.